درخت موز بدرد نخور (1975)

در یکی از شهرهای کوچک هند، پنج پسر نوجوان (آجو، ویشنو، موسی، ویویک و کلام) در حالی بزرگ میشوند که پدر و مادرهایشان آن ها را درخت موز (به معنی به دردنخور) مینامند. اما آن ها اجازه نمیدهند این موضوع آن ها را نابود کند و با دوستی و کنار هم ماندنشان تاب می آورند. پدرهای آنها سنتی فکر میکنند و نسبت به نمره و کار پیدا کردن وسواس دارند و میخواهند هر طور شده از آن ها دکتر و مهندس و کارمند بسازند اما پسرها تلاش دارند خودشان و روزهای زندگیشان را از دست ندهند. بازی ها و شیطنت های آن ها مدام آن ها را به دردسر می اندازد. روزهای دانشگاه حتی سخت تر می شود و بچه ها و پدرها را به چالش می کشد تا با واقعیت های زندگی و روش تک تکشان برای کنار آمدن با آن، رو به رو شوند. کم کم بزرگ شوند و به آرامش برسند…